PRZYKLADY ZASTOSOWANIA BETONU W BUDOWLACH MIEJSKICH

Posted in Uncategorized  by admin
July 18th, 2018

ZARYS HISTORYCZNY Wynalazek żelbetu daje architektom i konstruktorom w końcu XIX wieku nowe tworzywo o olbrzymich możliwościach kształtowania bryły i otworu. W porównaniu z konstrukcją stalową, żelbet pozwala na większą różnorodność formy jako ściana, słup, belka, płyta, strop, sklepienie, łuk, kopuła, szkielet, konstrukcja grzybkowa i łupina (powłoka) o niemal dowolnych kształtach. Za nowymi formami konstrukcyjnymi postępują nowe formy w architekturze. Początkowo stosowano żelbet w budownictwie zamiast stali profilowej, coraz częściej jednak żelbet zdobywa nowe zastosowanie do konstrukcji, nie tylko jako element nośny, ale i jako konstrukcja całkowicie samodzielna, nie wymagająca osłony. Jest to materiał ognioodporny, a od stlili na ogół ekonomiczniejszy. Badania i osiągnięcia Hennebiquęa Wayssa, Wilkinsona, Hyatta, Perreta, Freyssineta, Thulliego i innych umożliwiły szerokie zastosowanie żelbetu, jako nowego tworzywa; do wykonania monolitycznie całych budowli i szkieletów i przekrycia dużych przestrzeni. Przez zastosowanie konstrukcji nośnych, niezależnych od ścian zewnętrznych, żelbet umożliwia zmianę charakteru elewacji budynku, zmianę architektury nowoczesnych dzielnic i całych miast. Początki zastosowania żelbetu Początków budownictwa żelbetowego, a z nim pierwszych nowoczesnych konstrukcji szkieletowych, należy szukać we Francji i w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej. Pierwszym budynkiem, gdzie w sposób widoczny wydzielono konstrukcję nośną od wypełnienia ścian i okien, jest wykonany w r. 1903 dom mieszkalny przy ul. Franklina w Paryżu wg projektu Perreta. Nie widzimy tu jeszcze zestrojenia funkcji i formalnego wyrazu. Perret podporządkował tutaj całkowicie funkcję architektonicznemu ukształtowaniu. August Perret i jego szkoła, z której wywodzi się również Le Corbusier, mają znamienny i do dziś dnia utrzymujący się, decydujący wpływ na międzynarodowy rozwój budownictwa żelbetowego. Szkoła francuskoszwajcarska, której naj wybitniejszym teoretykiem jest Le Corbusier i jego brat konstruktorżelbetnik Pierre Jeanneret, jest szkołą architektury wywodzącej się z żelbetu, architektury, której postęp jest ściśle związany z tym tworzywem, a jego potrzeby i dążenia twórców stwarzają nowe pomysły konstrukcyjne. Niezależnie od szkoły szwajcarsko-francuskiej, a nawet nieco wcześniej, rozwija się nowy kierunek po drugiej stronie oceanu. [więcej w: wyposażenie stajni, gabloty muzealne, żeliwo szare ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: gabloty muzealne wyposażenie stajni żeliwo szare