Frank Lloyd Wright

Posted in Uncategorized  by admin
July 18th, 2018

Podobnie jak architekci francuscy, amerykański architekt Frank Lloyd Wright dochodzi do wniosku, że warunki nowych czasów powinny znaleźć swój wyraz w architekturze, wynikający z nich w równie naturalny sposób jak sztuka średniowieczna wyszła z życia swojej epoki. F. L. Wright przyjął pierwszy ok. 1900 roku, jako cel swej twórczości, architekturę powstającą w sposób naturalny i logiczny, zarówno z istoty swego celu, jak i wszelkich stwarzających ją warunków, a więc zarówno z otoczenia, jak i z zastosowanych materiałów techniki. Architektura tak ujęta powinna wynikać z funkcji, jaką ma pełnić sam budynek, poszczególne jego części elementy, z których jest zbudowany. F. L. Wright pierwszy szuka wartości estetycznej budynku nie w ozdabianiu go w przebrzmiałe formy klasycyzmu czy w dekoracyjne szczegóły secesji, ale w uzyskaniu istotnej wartości materiału i konstrukcji, bryły i przestrzeni, gładkiej płaszczyzny ściany, belki i otworu. W architekturze Wrighta uwydatnia się konstrukcja i materiał w czystej formie, czysty żelbet (belki i płyty) przy kamiennej surowej ścianie, czyste drewno przy wielkiej przeszklonej powierzchni. Architektura ta przez długi czas nie znajduje szerszego zastosowania w Stanach Zjednoczonych, przyjmuje się natomiast stosunkowo łatwo w Holandii. Propagatorem nowej szkoły staje się tam arch. Berlage po zetknięciu się z Wrightem. Tworzy się nowy radykalny kierunek reprezentowany przez młodszych architektów holenderskich , jak J. P. Oud, J. A. Brinkmann, L. C. van der Vlugt i W. M. Dudok. Wymienić tu należy również architektów niemieckich jak W. Gropius, Miess van der Rohe, J. Neutra, radzieckich, jak Barchin , Wiessnin i inni, a przede wszystkim zaś prekursora i teoretyka tego kierunku, wspomnianego już francusko-szwajcarskiego architekta Le Corbusiera. W wielu rozprawach Le Corbusier ujął podstawowe zasady nowoczesnego kierunku w architekturze, posuwając się dużo dalej niż pierwotnie Wright. Głosi on, przytaczając dzieła inżynierów konstruktorów o wybitnych nieraz wartościach estetycznych, że najbardziej celowe rozwiązanie, wynikające z funkcji i tworzywa, będzie również estetyczne. W swojej twórczości Le Corbusier dawał wyraz wpływowi maszyny i nowej techniki budowlanej na rozwój żelbetu, hołdując dążnościom ekonomicznym przez stosowanie prawie wyłącznie linii prostej i gładkiej płaszczyzny. Teorie Le Corbusiera znalazły podatny grunt wśród młodych architektów lat dwudziestych naszego wieku. Tworzą się grupy międzynarodowych kongresów nowej architektury. W Polsce powstaje grupa Praesens (Syrkusowie, Lachert i Szanajca, i Niemojewski). [więcej w: wyposażenie stajni, gabloty muzealne, żeliwo szare ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: gabloty muzealne wyposażenie stajni żeliwo szare